چند وقت پیش، پیش یه بزرگی بودم که یهو شروع کرد یه شعر از حافظ خوند (که الان یادم نمیاد چی بود! ) بعد برام تفسیرش کرد و گفت این شعر به کدوم یکی از آیات قرآن اشاره میکنه.

می دونستم شعر های حافظ خیلی قوی و مفهومی هستن ولی فکر نمی کردم انقدر خوب باشن.

همون جا بود که نظری به فکر رسید و پیش خودم گفتم بزا با این بنده خدا درمیون بزارم ببینم چی میگه. گفتم:

"فکر کنم اگه خدا میخواست قرآن رو به فارسی نازل کنه، یه چیزی میشد در حد شعر های حافظ"

دیدم اون استاد هم تایید کرد و گفت آره. چون میدونید که آیات قرآن از لحاظ ادبیاتی واقعا معجزه هستن.

خلاصه اون جا بود که به معنای واقعی معنای "حافظ" رو فهمیدم و علاقه مند شدم تفسیر شعرهاش رو بخونم.

شاعر می فرماید:

نسخه ای از غزلت درد مرا درمان کرد

آفرین بر قلمت؛ حضرت دکتر... حافظ!!


پــ نــ:
البته فکر نکنم همه شعر های حافظ توی یه سطح باشن